unha nube de antimateria que se traga a xente

                O 29 de agosto, un grupo de Físicos que volaba en un avión, viuse rodeado por unha nube de antimateria.  Hoxe seis anos despois, ainda seguen sen saber o que pasou ese día no avión.
                Joseph Dwyer, físico da universidade de New Hampshire, voaba con un grupo de colegas, cando se produxo un turbulento e inesperado encontro. Todo parecía ir ben ata que o avión se colocou encima dunh agran tomenta, o avión foi zarandeado e empezou a caer.

               Pero durante eses minutos, os aparatos mostraron mais cousas, o avión estaba rodeado por unha nube de positróns (particulas de antimateria opostas aos electróns) que non debía estar ahí. E é algo inesplicable por calquera proceso coñecido. Sábese que algunhas veces as tormentas producen destellos de raios gamma , que poden chegar a creas pares de electróns e positróns cando interactuan co aire.
Pero os integrantes do avión aseguran que non viron brillantes de raios gamma junto aos positróns. Pero só puideron ver unha nube de positróns.

                Sabemos que no Universo hai duas clases de materias: a normal e a antimateria, aparte da materia escura, a normal e a antimateria son idénticas excepto polo signo de carga. Para cada tipo de partícula normal existe unha antipartícula (no caso do electrón e o positrón).

               Outra das opcións que investigaron os cientificos é unha posible especie de raio escuro, que se producen dentro da tormenta eléctrica e producen alternancias cos demais raios normais. Nun raio escuro as particulas energéticas son moi aceleradas, chegando en ocasións a producir positróns que axudan a descargar energía nun campo eléctrico.

Si che interesa saber mais destes novos tipos de fenómenos podes consultar as seguintes páxinas:

           http://www.abc.es/ciencia/20150514/abci-misteriosa-nube-antimateria-201505132230.html

           http://pijamasurf.com/2013/05/nueva-evidencia-sobre-los-rayos-negros-la-radiacion-mas-poderosa-y-breve-de-la-tierra/

Retrásase o lanzamento do novo platiño voante da NASA

Retrásase o lanzamento do novo platiño voante da NASA

 

          Este lanzamento poñerá a proba a tecnoloxía actual e poderá permitir o transporte  de grandes cantidades de cargamentos a calquera parte da Terra e incluso a outros planetas como Marte.
          A mala situación do océano pacífico obliga a pospoñer o lanzamento do proxecto  do platiño voante da NASA, xa que a       altura das olas é clave para conseguir recuperar os datos conseguidos ademáis       da  necesidade do uso de globos a gran    altura e varios desaceleradores   supersónicos.
          O lanzamento comeza coa elevación   da nave a unha altura de 37 kilómetros onde se  lle fará unha análise, e se todo vai ben,      o LDSD (desacelerador supersónico de     baixa densidade) soltarase do globo e alcanzará unha altura de 55 kilómetros.     Unha vez alcanzada esa altura, comezará o descenso que ademáis de probar o colchón hinchable     e os paracaídas supersónicos permitirá saber     a carga que se pode      levar nel. Todo un  proxecto, coa vista     posta nunha futura   misión a Marte.

Unha dromedaria clonada terá un fillo

               

               A clonación é o proceso polo cal se poden crear individuos genéticamente idénticos.

               O director científico do centro de crias de dromedarios, o doutor Nasar Ahmed Wani, recordou que a clonación de camellas efectuouse a partir de células extraidas do ovario dunha femia adulta, que foran implantadas noutra dromedaria.

               A primeira dromedaria clonada de todo o mundo chamada Injaz, dará a luz á sua primeira cría en Dubai, a finais de ano.

               O ADN desta dromedaria chamada Injad e as células dos ovarios da femia adulta eran idénticos, polo que se puido demostrar que era un clon do dromedario orixinal. Un ano mais tarde do nacemento de Injad, os cietíficos do centro anunciaron o seu exito na clonación de camellos.

          

               O primeiro animal clonado no mundo a partir de células adultas foi a ovella Dolly, en Edimburgo (Escocia).

Para máis información:

http://www.ultimahora.com/la-primera-camella-clonada-esta-embarazada-n887371.html

A futura man de obra

As formigas con intelixencia artificial, poderían ser a man de obra do futuro. Son as chamadas BionicANT,  formigas biónicas.

Estos insectos estan equipadas con cámaras de vidio para poder controlalas, e así poder cumprir con funcións dentro de unha fábrica.

A investigación fixoa unha empresa de automoción alemana, porque quería demostrar que con uns compoñentes de automóviles individuales, poden facer grandes cousas se se unen. Este proyecto será presentodo nunha feria alemana en Hannover Messe

O  que se quería crear eran uns dispositivos intelixentes capaces de funcionar nunha área industrial, cumplindo os requisitos que podería implicar os dunha persoa.


http://www.rpp.com.pe/2015-04-04-las-hormigas-robot--la-mano-de-obra-del-futuro-noticia_784438.html

por que a memoria nos xoga malas pasadas?

          Donde deixei o móvil?, Que ía a facer eu agora?.
          Son algunhas das preguntas que nos facemos habitualmente, durante a nosa vida cotiá.
Non se deve a ningunha enfermidade, en realidade estos casos son algo normal no noso funcionamento cerebral.

          O noso cerebro recopila moita información cada vez que abrimos os ollos, polo que o noso cerebro recibiría unha sobrecarga de información. Por iso vaciar de vez en cando o cerebro é imprescindible para a supervivencia, en algunhas ocasións estes perdas de memoria podense relacionar co estrés ou a ansiedade.

          As persoas atareadas son mais propensas a estes casos de olvido, xa que teñen mais cousas que recordar.

          Nos exemplos postos ao principio, no caso do movil, en ocasións non se sabe donde se deixa, porque na maioria das ocasións se fai de maneira inconsciente, por iso non se pode recordar.
          No outro caso, non saber a donde se tiña que ir, soe pasar porque por exemplo ao estar no salón e ter que ir para a habitación coller unhas tesoiras, na memoria tes plantexado que estas na sala e vas para a habitación, ao sair da estancia donde creaches o  recordo desvanecese, por iso é comun volver a esancia na que creastes o recordo para que che o volvas recordar.

  Bueno, pois por si se me olvida algo, podedes ter a información mais detallada nesta páxina:
          http://elpais.com/elpais/2015/03/09/buenavida/1425895476_979956.html

 ¿ Recordas cando dicían que os microondas podían perxudicar á saúde?

          Pois ahora, a idea da telefonía movil ou o Wifi son os que poden perxudicar a saúde.

          Según un equipo de doctores na Facultade de Física da saúde de Mediciña estas novas tecnoloxías son inofensivas para a saúde, xa que os investigadores mediron en Albacete a exposición de 75 persoas a estas ondas de 14 bandas de frecuencia, pero os resultados deron con unha radiación media insignificante. Polo tanto non se creen perigosos para as persoas.

          Moitos científicos teñen un interés en decir que o Wifi é dañino para así poder vender falsas curacións, e gañar diñeiro.

O eclípse do 20 de marzo

            Despois de dez anos poderémos volver a disfrútar doutro eclipse que será visible dende España.
O 20 de marzo deste ano poderemos divisar dende o territorio español un eclípse de sol.O ano 1999 quedou marcado na historia por ser o ano en que se produxo o último eclípse total do milenio.

          O eclípse deste día 20 de marzo nn será total xa que a Lúa non tapará por completo o disco solar, pero será parcial, e poderase ver durante dúas horas en España, concretamente será entre as 8:57 e as 11:29h da mañá (depende da zona donde te atopes).
A Coruña conta cas mellores vistas do eclípse, porque poderá disfrutar do 76% do escurecemento.
O último eclipse que se viu en Galicia foi no ano 2005, que non chegou a ocultar ao Sol totalmente.


Ante todo os expertos da Universidade de Santiago recordan a importacia de tomar precaucións para protexerse, como a proxección da imaxen cunhas lentes homologadas.
As previsións indican que o próximo eclipse será no ano 2026. E que ocorrerá entre os días 27 e 28 de novembro dese mesmo ano.

O Solar Impulse 2 sin combustible

             

            O Solar Impulse 2 é un avión de propulsión solar que despegou o día nove de marzo de Abu Davi, con destino final Omán, donde espera chegar tras doce horas de vo, para cubrir a primeira etapa dun viaxe de cinco meses ao redor do mundo.

           Durante este tempo, o piloto André Borscheberg, surcará os ceos, dun extremo do ceo ao outro, sen usar nin unha soa gota de carburante fósil.

           O avión ten unhas grandes ás, e estan cubertas dunha fina capa de carbono que alberga celulas solares para poder voar durante cinco días e cinco noites. A velocidade máxima para este avión e de 90 Kilómetros/hora ao nivel do mar, e na súa maior altura pode chegar ata os 140 Kilómetros/hora.

Para mais información:
http://www.elmundo.es/ciencia/2015/03/09/54fd656b268e3eaa4b8b456f.html

que pasaría si o sol fora reemplazado por outra estrela

                Imaxina por un momento que o noso sol fose reemplazado por outro, e que cada mañá un novo astro surxira no firmamento.


               Un vídeo en youtube mostra como sería o noso horizonte, se a Terra orbitara arredor  das estrelas de: Alfa-Centauri, Vega, Sirio, ou Polaris.
               Neste caso habería veces en que a noite practicamente non existiría, e veríanse tres soles no ceo.

Se aparece algún problema co vídeo preman aquí para velo en you tube

Para mais información:
http://www.abc.es/ciencia/20150203/abci-pasaria-fuera-reemplazado-otra-201502031605.html#

fusión de galaxias

O telescopio espacial Hubble da NASA captou esta imaxen, da galaxia NGC 7714,  en la misma dirección que la constelación Piscis. 

Fai mais de 100 millóns de anos prodúxose unha forza gravitacional, coa NGC 7714, e ca NGC 7715, estas aproximáronse ata o punto de corromperense as estructuras. 

Como resultado as estrelas crearon unha ponte entre as dúas galaxias, que traslada material dende a NGC 7715 hasta a súa compañeira a NGC 7714. Producindo explosións de formación estelar.


Mais información:
http://www.elmundo.es/ciencia/2015/02/02/54cb7fa5ca47413d158b458a.html

analizan polvo de supernova nas profundidades do océano

Un grupo de investigadores anunciou un sorprendente descubrimento nas profundidades mariñas: polvo extraterrestre procedente dunha supernova, almacenado nos fondos oceánicos.
'Pequenas cantidades de restos de explosións, que chegaban a Terra a medida que viaxaba a través da galaxia'-Explica Anton Wallner, da Universidade Nacional de Australia -. 'Analizando o polvo galáctico encontramos que contiña menos elementos pesados dos que esperábamos'.


Estes resultados entran en conflicto cas teorías actuais sobre as supernovas, xa que algúns materiais necesarios para a vida humana, como o ferro e o potasio, creáronse durante as explosións de supernovas, distribuíndose polo espacio.

Outros materiais como o plutonio, o uranio e o torio, surgen polo menos de explosións de estrellas neutrons, Estes elementos radiactivos proporcionan unha gran cantidade de calor que fai posible o movemento dos continentes. Pode que en outros planetas non se encontre o mismo motor térmico no seu interior.


Mais información:
http://www.abc.es/ciencia/20150121/abci-analizan-polvo-supernova-profundidades-201501211127.html

E si vivimos dentro dun xigantesco buraco de gusano?

          Na película de ciencia ficción de Christopher Nolan, ''Interstellar'', os protagonistas cruzan un buraco de verme, encontrado nas proximidades de Saturno, que permite viaxar a varios mundos fora do Sistema Solar. Esto que vos acabo de contar e parte dunha película, pero que pasaría si en realidade, a nosa galaxia fose un enorme buraco de verme, e dicir un túnel no espacio tempo?

          Nesta impresionante hipótesis , traballan un grupo internacional de científicos.

          Si combinamos o mapa da materia escura na Vía Láctea, co mais recente modelo do Big Bang, o que obtemos e que a nosa galaxia podería conter un destes buracos, e que o túnel  incluso podería ser do tamaño da propia galaxia. Ademais, explica Paolo Salucci un astrofisico de SISSA, que tamén se podería viaxar por este túnel.

          Obviamente non se está dicindo que a nosa galaxia é difinitivamente un buraco de verme, sinon que simplemente esta hipótese é unha posibilidade. Unha das maneiras de provalo podería ser comparándose a nosa galaxia con outra, como por exemplo a Nube de Magallanes.

''A materia escura pode ser  'outra dimensión', tal vez incluso un importante sistema de transporte galáctico. En calquera caso, o que necesitamos e comenzarnos a preguntar de qué se trata'.

 Mais información en:

http://www.abc.es/ciencia/20150121/abci-vivimos-dentro-agujero-gusano-201501211714.html

Os insectos teñen sangue?

Os insectos teñen sangue?

               Ainda que pareza mentira poderíase dicir que sí, os insectos teñen no seu organismo un líquido que se denomina hemolinfa e que é equivalente á nosa sangue.



               A hemolinfa é un liquido acuoso que contén células chamadas '' Hemocitos'', que son de varios tipos e teñen funcións similares a dos nosos glóbulos brancos e vermellos. 


               A hemolinfa, non está permanentemente no interior dos vasos, como ocorre coa nosa sangue, sinon que é vertida en cavidades corporales e baña os texidos.


               A súa composición varía dunha especie a outra, así como a sua cor. Hai insectos que teñen a cor da sua composición: amarela, azul, verde, vermella e incluso incolora. Este depende tamén do tipo de alimentación que teña cada insecto.

Por que as abellas están en perigo de extinción

          As abellas son unha parte moi importante no ecosistema, xa que aparte de obter productos como a mel, tamén son elas as encargadas de levar a cabo a polinización, polo que as abellas son as responsables de que a maioría das especies vexetais se reproduzan.

          As abellas viven en grupos organizados por miles de individuos: a reina, os zánganos, e as obreiras. Estas últimas recollen o nectar e o polen das flores, e desposítaos na colmea.

          Na agricultura moderna apareceron novos productos para evitar que os insectos coman as prantas, que son perxudiciais para as abellas, posto que as matan.

       A Universidade de Reading informa que xa desapareceron catro especies de abellas en toda Europa, e tamén apunta, a que sucederá o mesmo en América do Norte e China.

          Como resposta á desaparición destes insectos, chega EPILOBEE, un programa, donde se recolecta todo tipo de información para axudar a estes insectos

Por primeira vez moitos países da Unión Europea, xuntáronse para manter o control respecto a natalidade e a mortalidade das colonias de abellas.

 Que podemos facer:

          O primeiro paso é prohibir os productos tóxicos para as abellas que están en uso. Por outro lado débense poñer en marcha plans para salvar as abellas. E a solución definitiva, é a adopción da agricultura esológica como vía para a producción sosteñible.

          Se vos gustou esta entrada, e queredes saber máis sobre o problema que están a atravesar as abellas, podedes mirar estes enlaces que vos deixo a continuación:

http://www.notimerica.com/sociedad/noticia-constante-extincion-abejas-pondria-peligro-raza-humana-20140227073947.html

http://www.leanoticias.com/2013/04/18/peligro-de-extincion-por-que-estan-muriendo-las-abejas/

http://www.publimetro.com.mx/vida/abejas-en-peligro-de-extincion/mmib!eaLD3S8qtHB3Q/

http://www.ecoosfera.com/2014/04/las-abejas-estan-oficialmente-en-peligro-de-extincion/

Os buracos brancos

               Os buracos brancos son iguais aos buracos negros, a diferencia e que os buracos brancos pertencen soamente ao mundo teórico, e son recoñecidos polos científicos coma unha rareza matemática.


               Os científicos non lle suelen dar moita inportancia xa que non existen nos procesos naturais, para que se chegue a dar a súa información.


               Sen embargo, no 2006 aconteceu algo asombroso, púidose ver unha explosión de raios gamma da cal se descoñecía a súa orixe. Durou aproximadamente uns 120 segundos, ao principio creeuse que podía ser unha supernova, pero decatáronse de que non había ningunha preto do lugar.                            
              Actualmente pódese casi decir, que era un buraco branco.

               Parece ser que os buracos brancos non son tan estables coma os buracos negros, e que se colapsarían inmediatamente baixo o seu efecto gravitatorio.




http://curiosidades.batanga.com/3696/que-es-un-agujero-blanco

Explosión dunha nova

       

             Un equipo de astrónomos da Universidade de Sidney, conseguiu fotografar unha bola de lume termonuclear dunha nova en plena expansión. Xamáis se puido ver este tipo de erupcións estelares, no mesmo intre en que se están a producir. O suceso prodúxose o ano pasado na constelación Delfín, que está situada a quince mil anos luz da Terra.

          A velocidade de expansión desta nova é tan grande que é capa que abarca unha expansión do tamaño da órbita da Terra, en tan só un día e a de Xúpiter en apenas dúas semanas.
          Gail Schaefer, director do equipo, que levou acabo a medición.
          Cos datos que se obteron poderase determinar con unha gran exactitude cómo evolucionan estas bolas de lume a medida que o gas de expande e se arrefría.
Quizáis o mais sorprendente de todo sexa, que a pesar da violencia da detonación, na superficie da enana branca, a estrela non sufriu grandes danos, e continúa Zumbando arredor da súa compañeira.
          No caso particular desta nova, outra explosión parecida, non se volverá a producir ao largo da nosa vida.


http://www.abc.es/ciencia/20141029/abci-observan-primera-titanica-explosion-201410291012.html

inmortalidad

Hoxe en día devolverlle a vida a unha persoa morta é algo imposible, pero expertos consideran a posibilidade de que o día de mañan sexa posible facelo.

Na actualidade estanse a traballar varias opcións para tratar de revivir células conxeladas, e alcanzar así a meta de ser inmortais.

Actualmente, existen tan só tres organizacións en todo o mundo que ofrecen o servicio de conxelar o corpo nunha capsula especial llena de nitrógeno líquido. 
"En 2045, o home será inmortal", así o afirma José Luis Cordeiro, profesor e asesor da Singularity University.

As pantasmas existen?

          A "experiencia" pasounos a todos. Vas camiñando pola rúa e sintes que alguén vai detrás de ti, daste media volta e non hai ninguén; ou estás só na casa e sintes unha presenza ao teu lado.

          Según unha enquisa realizada pola empresa ''Harris'', as creencias no paranormal están resurxindo novamente no mundo, xa que un 42% da población nos Estados Unidos aseguran sentir presenzas ao seu redor e mesmo ver algunha pantasma.
          Normalmente as persoas solemos interpretar que aqueles ruídos que non coñecemos, son realizados por espectros, o que ocorre e que as persoas intentanlle dar un sentido ao que non entenden, por eso a aparición de pantasmas nas nosas vidas.


          Esta situación aterradora podrían chegar a ser "pantasmas", seres que os científicos decubriron que existen, pero só no noso cerebro.

          Esa situación de sentirnos observados ou acompañados por espíritus poden ocurrir en casos de medo extremo, cansancio e desórdenes neurolóxicos ou incluso en persoas que perderon a alguén.

dinosaurios, por que se extinguiron

          A causa da desaparición dos dinosaurios, fai 65 millóns de anos, foi un dos misterios que se lle plantexaron á ciencia .
          Os investigadores propuxéron múltiples teorías para explicar o porqué da desaparición repentina destes animais.

          O fin da época dos dinosaurios, foi unha época de moita actividade volcánica, esta podería ser unha das causas da súa desaparición. As cinzas  arrasaron con todo ao seu paso, matando plantas e animais que habitaban nese lugar,e as nubes de gas velenoso levando tamén consigo a morte de animais voadores.

Encontráronse fosiles de dinosaurios nunha rexión volcánica do norte de América, posiblemente mortos pola erupción dalgún volcán.

Outra das causas que se estudiaron foi un meteorito que impactou na terra por esa época.

As dúas  catástrofes puideron provocar a formación de grandes nubes de pó na atmósfera, capaces de ocultar o sol. 

Sábese  que fai 65 millóns de anos, ao final do periodo Cetáceo, un meteorito de casi 10 km de diámetro colisionou na terra. Este impacto arrasou con moitas rexións creando un inmenso maremoto, outra das consecuencias deste impacto foi unha inmensa cantidade de pó que escureceu o sol durante meses, polo que os animais morreron de frío. As prantas ao non poder vivir sin o sol desapareceron, e con elas os animais herbívoros.

¿como nos afecta a contaminación?

               A contaminación, é a aparición de contaminantes peligrosos, xa sexa pola auga, polo aire ou polo solo. 

.

  Aparecen varios tipos de contaminacións:

          Contaminación na auga: A auga é imprescindible para a supervivencia dos seres vivos, pero este fermoso recurso contamínase con moita facilidade. A Axencia de Protección Ambiental dos Estados Unidos, supervisa 80 contaminantes que inclúen a bacterias e virus, que poden afectar a auga potable.

Nestes contaminantes inclúense os productos químicos aplicados na agricultura: como os disolventes, os pesticidas ,...  que  poden dar lugar a problemas de saúde a corto ou a largo plazo para todos os seres vivos.

     Contaminación polo solo: Esta contaminación componse de particulas, líquidas e sólidas que se xuntan ao estar en contacto co solo, xa sexa por que as partículas estean unidas fisicamente ou por que teñan un espazo entre as particulas, e o solo. A contaminación prodúcese en cadea,  cando unha substancia perigosa se derrama ou se enterra no solo, a vexetación que crece por esa zona absorve as substancias perigosas a través das raíces, e os seres vivos que inxerimos estas prantas podemos enfermar. As persoas , e os animais tamén podemos inhalar particulas de pó que está presente no aire, ou absorver os productos químicos através da nosa pel.

     Contaminación polo aire: As particulas que contaminan o aire están formadas por substancias sólidas e gasosas, moitos dos cales son canceríxenos, polo que existe un maior número de daños no ser humano. 

Según un estudio feito pola Axencia de Protección Ambiental dos Estados Unidos, os defectos de nacemento poden ser causados pola contaminación do aire, en 1995 encontrouse un vínculo entre a contaminación e mais os problemas respiratorios.

               Outro medio de contaminación aparte dos tres xa ditos, é unha da que as persoas somos culpables:  

O  LIXO

                 O lixo ademais de ser desagradable, é perigoso. A maioría do lixo componse de plástico e vidrio, que son materiais moi difíciles de descomporse no medio ambiente, polo que destrúe a beleza da paisaxe, e mata a nosa fauna, especialmente os animais mariños.

                 Para a xente, e especialmente para os meniños ou rapaces, estes obxectos poden ser especialmente perigosos xa que se poden mancar.

                  Todos os residuos que circulan polas alcantarillas, finalmente terminan no océano, o que pode probocar que algún animal acuático se enrrede con algún plástico, e morra. As substancias tóxicas do lixo, acumulanse nos peixes e demais animais, polo que nos estamos expoñendo a contaminación nos mismos.